... از سينما و

"بمحض برخورد با بزرگترين عشق زندگی ، زمان متوقف می شود - "بيگ فيش

دوشنبه، اردیبهشت ۲۱، ۱۳۸۳


سينمای كمدی


از زمان ارائه دستگاه "سينماتوگراف" اختراعی برادران لومير در ۱۳ فوريه ۱۸۹۴ ميلادی و نخستين نمايش فيلم در ۲۲ مارس ۱۸۹۵ تاكنون ، سينما تماشاگرانش را به سوی خود می خواند . در اين مسير ، سينما گونه ﴿ژانر﴾ های مختلفی در روايت داستان های خود برگزيده و هر گونه به طريقی مشتاقان خاصی پيدا كرده است . در بين اين گونه های سينمايی ژانر كمدی از گونه های خاص است ، شايد به سبب نياز بشر به خنده برای رهايی از دردها ﴿"سينما درمانى" را به ياد بياوريد﴾ ، يا به نيت حصول به جزئی از هدف غايی و زمينی "آسايش" يا ... به هر علت ، همه جای دنيا و در همه دوران ها سينمای كمدی مورد اقبال بوده است مثل همين امروز : "مارمولك" و "كُما" اين جا ، "Mean Girls" و "۱۳ساله ۳۰ ساله می شود" آن جا . كمدين ها نيز كه پيش تر از سينما معمولا" لوده و دلقك تلقی می شده اند در سينما اكثرا" از شان و منزلت خاصی برخوردار گرديده اند . كمتر كمدينی در سينما بی نام و نشان مانده ... از كمدين های غير سينمايی نامی به ياد داريد ؟

ماكس لندر ، چارلی چاپلين ، هارولد لويد ، باستر كيتون ، گروچو ماركس ، هارپو ماركس ، پيتر سلرز ، بليك ادواردز ، ... ، جری لوئيس ، دين مارتين ، لوئی دوفونس ، ... ، جيم كری ، استيو مارتين ، لسلى نلسون ، ... ، جری زوكر ، ديويد زوكر ، فرانك اُز ، كريس كلمبوس ، و ... را چطور ؟ آيا آنها را نمی شناسيد ؟


سينمای كمدی ثابت كرده كه از گونه های ناميرای سينماست ، همانگونه كه آثار كمدی در هر زمينه ديگر هنری جای خود را باز می كنند [فروش آلبوم موسيقى "اسكناس" شاهكار بينش پژوه را ببينيد] . آيا تابحال فكر كرده ايد اين ژانر در كدام دوره از تاريخ سينما شكوفاتر بوده و چرا ؟

در تاريخ حالا ديگر بيش از صد ساله سينما ، فيلم هاى كمدی دائما" در دست ساخت و نمايش بوده اند . به جرات می توان گفت كه اين ژانر شايد پرتعداد ترين گونه سينمايی از آغاز تاكنون باشد . در هر دهه  فيلم هاى كمدی زيادی روی پرده رفته و مشتاقان بسياری را به سوی خود جذب كرده اند . برخی از اين فيلم ها در دهه های مختلف عبارتند از :

دهه ۱۹۱۰ - "امرار معاش ﴿۱۹۱۴﴾"  ، "ولگرد ﴿۱۹۱۵﴾" ، "مهاجر ﴿۱۹۱۷﴾" ، "ماجراجو ﴿۱۹۱۷﴾" ، "خيابان آرام ﴿۱۹۱۷﴾" ، "دوش فنگ ﴿۱۹۱۸﴾" ، "زندگی سگی ﴿۱۹۱۸﴾" همگی آثار چارلز چاپلين و "بابا لنگ دراز ﴿۱۹۱۹﴾" اثر مارشال نيلان بر اساس داستان معروف جين وبستر . 

در اين دهه در بين تمامی فيلم سازان ژانرهای مختلف حضور چاپلين كاملا" شاخص و پررنگ است . سال های آغازين حضور او بر پرده سينما پس از كار در سيرك و هنر نمايشی پانتوميم ﴿۱۹۰۶﴾ ،  با سال های نخستين پيدايش سينماگری حرفه ای عجين می گردد . چارلی در ۱۹۱۰ به امريكا آمده و از ماه مه ۱۹۱۳ طی قراردادی با آدام كسل كمپانی "كی ستون" وارد هنر- صنعت سينما می شود . در ۱۹۱۴ به كمپانی "اِسانى" پيوسته و در فوريه ۱۹۱۶ به "موچوال فيلمز" می پيوندد و در ۱۷ ژوئن ۱۹۱۷ با مبلغ ۱۰۷۵۰۰۰ دلار ﴿رقمی افسانه اى در آن زمان﴾ با "فرست نشنال اكسهيبيتورز سيركوئيت" قرارداد مى بندد . شايد بدون اغراق ، چاپلين را بتوان خالق بی چون و چرای سينمای كمدی دانست . ژانری كه برای نخستين بار ۶ حلقه ای شدن فيلم های خود را با فيلم "پسربچه" ﴿The Kid﴾ در سال ۱۹۲۰ به چاپلين مديون است .

ادامه دارد ...

  [ ۱۲:۲۳ ق.ظ. ] پيوند به اين مطلب