کالاس ، براي هميشه
Callas forever
(2002)
خواندن براي من مايه ء غرور نيست
تلاشي ست براي پرواز
بسوي بهشتي که در آن هارموني همه چيزست .
(ماريا کالاس)
کمتر اهل اپرايي ، ماريا کالاس خواننده ء يوناني - امريکايي (۱۹۲۳ - ۱۹۷۷) را نمي شناسد . مرگ کالاس بر اثر سکته ء قلبي به فاصله ء بسيار کوتاهي پس از مرگ محبوبش ارسطو اوناسيس (۱۹۷۵) که او را بخاطر ژاکلين کندي رها کرد ، اتفاق افتاد .
فرانکو زفيرلي کارگردان مشهور فيلم هاي Romeo and Juliet, Hamlet, Tea with Mussolini, Jane Eyre, Endless Love, The Champ اخيرا با نگاهي روياپردازانه به روزهاي آخر زندگي اين حماسه ء اپرا پرداخته است . در اين داستان مديراپرايي شيفته به زندگي ماريا وارد شده و او را متقاعد به بازگشتي نامشحون به صحنه مي کند .
فيلمنامه ء اين فيلم را مارتين شرمن با همکاري خود زفيرلي نوشته اند و در ابتدا قرار بود ترزا استراتاس که در سال ۱۹۸۲ در نسخه ء سينمايي «لاتراوياتا» ي زفيرلي بازي کرده بود نقش کالاس را بازي نمايد ولي بعدها فني آردانت اين نقش را برعهده گرفت زيرا استراتاس معتقد بود براي اين نقش بازيگري بيش از يک خواننده ء اپرا لازمست و بهمين واسطه از اجراي نقش صرفنظر کرد . جرمي آيرونز بازيگر بسيار خوب انگليسي نيز در اين فيلم که محصول امريکا ، ايتاليا ، و فرانسه است در نقش لارنس کلارک مديراپراي شيفته ء کالاس ظاهر شده است .
توليد فيلم از ۲۰ جولاي سال ۲۰۰۱ براي مدت يک هفته و با بودجه ء ۱۵ ميليون دلار در پاريس آغاز شد ، و پس از آن در اوايل آگوست ۲۰۰۱ بمدت ۹ هفته در استوديويي در روماني ادامه يافت . ساير لوکيشن هاي در نظر گرفته شده در گرانادا و کوردووا ي اسپانيا واقعند . فيلم قرار بود از ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۲ در فرانسه به نمايش درآيد که فعلا عليرغم شروع تبليغات نمايش در اروپا هنوز کامل نشده و بنظر مي رسد مدتي اکران آن در فرانسه به تعويق افتد . فيلم در سال ۲۰۰۳ در امريکا اکران خواهد شد و در حال حاضر در جستجوي پخش کننده اي در امريکاست .
کالاس در سال ۱۹۲۳ با نام اصلي سسيليا آنا ماريا کالوگروپولوس از پدر و مادري يوناني در نيويورک متولد شد و در سال ۱۹۳۷ بهمراه مادر و خواهرش به يونان عزيمت کرد در ۱۹۳۸ به تحصيل موسيقي و آواز پرداخت و در ۱۹۴۰ در يک برنامه ء راديويي نقش کامل آنجليکا در اپراي «Trittico» ي پوچيني را اجرا کرد و در ۲۷ آگوست ۱۹۴۲ به عضويت رسمي اپراي آتن درآمد . در ۱۹۴۴ از استکهلم به امريکا رفت تا پدرش را که از سال ۱۹۳۷ نديده بود ملاقات کند . از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷ حين تلاش براي يافتن نقش در اپراهاي نيويورک با جيوواني زناتللو خواننده ء تنور پير آشنا شد که بدنبال سوپرانويي براي ايفاي نقش جيوکوندا در اپراي «Arena» ي ورونا مي گشت در ۱۹۴۷ به ايتاليا رفت و پس از اجراي اين نقش با توليو سرافين رهبر معروف ارکسترهاي کلاسيک و جيوواني باتيستا منگهيني کارگزار اپرا آشنا شد . در ۱۹۴۸ برنامه هاي کاريش سنگين شد ، ايسوتا در Tristan und Isolde واگنر ، توراندخت ، لئونورا در Forza del destino وردي در ونيز ، ژنو ، و رم در ژانويه ۱۹۴۹ نقش برون هيلد در Die Walküre واگنر و ۳ روز بعد الويرا را در Puritani بلليني ايفا کرد و اين رکوردي حيرت انگيز در تاريخ اپراست . او براي پايان دادن به شايعه ء معشوقگي منگهيني در ۱۹۴۹ با او ازدواج کرد ! بعد از دوراني پرفروغ و پرکار از ۱۹۵۰ در ۱۹۵۳ بعنوان بزرگترين سوپرانوي جهان شناخته شد . کار با لوچينو ويسکونتي را در ۱۹۵۴ با La Vestale ي اسپونتيني آغاز کرد و La Traviata ي ايندو بسيار معروف است . در آرايشگر شهر سيويل نقش روسينا را اجرا کرد که همچنان در اجرا بي همتاست . در ۱۹۵۹ شوهر خود را رها نمود و ماجرايي عاشقانه با ارسطو اوناسيس ميلياردر معروف آن زمان آغاز کرد . در ۱۹۶۴ پس از اجراي نقش توسکا در Covent Garden بهمراه زفيرلي ضعفي در صداي او آغاز آشکار شد . در ۱۹۶۸ که اوناسيس با ژاکلين بيوه ء کندي ازدواج کرد ناکامي هاي کالاس اوج گرفت ، هرچند مدت زماني بود که او ديگر سوژه ء داغ خبرنگاران هنري تلقي نمي شد .
در سالهاي ۱۹۷۱ و ۱۹۷۲ ماريا شروع به تدريس رموز گرانبهاي هنر خود در مدرسه ء جيليارد کرد و از منگهيني رسما جدا شد . با دوست قديمي اش جيوزپه دي استفانو در مناظر عام ظاهر گرديد و پس از کارگرداني «من به زبان سيسيلي نجوا مي کنم» در سال ۱۹۷۳ در تئاتر تورينو ي ايتاليا در حاليکه به تنهايي در پاريس و در خيابان ژرژ مندل مي زيست در ۱۹۷۷ در اثر حمله ء قلبي درگذشت . خاکستر او را در هوايي طوفاني بر درياي Aegeus پاشيدند .