«اتاق پسر»
La Stanza del figlio (The Son's Room) - 2001
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــکارگردان : نانی مورتی - فيلمنامه نويسان : نانی مورتی ، ليندا فرری ، و هيدرون شليف - فيلمبردار : جيوزپه لنسی - موسيقی متن : نيکولا پيووانی (با استفاده از ترانه ء «آب می رقصد» از آلبوم Making a Splash اثر ۱۹۸۴ مايکل نيمن) - تهيه کنندگان : آنجلو باراباگالو ، و نانی مورتی - تدوين : اسمرالدا کالابريا .
بازيگران : نانی مورتی (جيووانی) ، لورا مورانته (پائولا) ، جاسمين ترينکا (ايرنه) ، جيوزپه سانفليس (آندرا) ، سوفيا ويگليار (آريانا)
محصول ۲۰۰۱ ايتاليا ، پخش کمپانی ميراماکس ، مدت زمان نمايش : يک ساعت و ۲۷ دقيقه ، ژانر : درام .
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
بر زير اين سقف کبود که همواره فرو می ريزد
اختصاصی سايت ۳۰ نما
با ديدن «اتاق پسر» دريافتم که مورتی فيلمسازی است که برايم آرامش به ارمغان می آورد ، فارغ از هر بود و نبودی . جهان وطنه جهان وطن . چه فرق می کند ايتاليايی باشد يا کجايی ؟ در «آپريل» هم همينطور بود . فيلم عملا" از دو بخش تشکيل شده است :
بخش اول : جيووانی روانکاو است . همسر دارد و دو فرزند ، يک دختر و يک پسر . مردی است آرام و منطقی . خانواده ای خوشبخت و ساده با روزمررگی شيرين . در کارش موفق است . بيمارانش با اذهان چه ساده و چه پيچيده او را دوست دارند و به او اعتماد می کنند ، حتی اگر خلاف آن عنوان نمايند . او صبح يک روز تعطيل آندره ا پسرش را به دويدن دعوت می کند ، پسر عليرغم قرار با دوستانش اين دعوت را می پذيرد ، حتی مادر هم حاضرست با آنها برود که ... تلفن زنگ می زند و يکی از بيمارانش بصورت اضطراری تقاضای ملاقات او را می کند . جيووانی قرار دويدن را لغو می کند و برای ديدن بيمارش به حومه ء شهر می رود . در بازگشت درمی يابد که آندره ا حين غواصی با دوستانش مرده است .
در
بخش دوم : بقيه ء اعضای خانواده بايد با اين فاجعه کنار بيايند . زيبايی اين بخش به مراتب بيشتر از بخش قبلی آن است . نپذيرفتن . تلقی به تقدير ؟ مقصر دانستن بيمار روز حادثه ؟ يا خود ؟ آيا جستجو و حتی کشف علت مرگ ، چيزی را جبران می کند ؟ سلامت يا خرابی رگولاتور و فشارسنج کپسول اکسيژن غواصی چه دردی را دوا می کند ؟ از اين درد لاعلاج بايد به کجا پناه برد ؟ جيووانی حالا ديگر رابطه ء کاملی با بيمارانش ندارد . دگرگونست و خود تسلی می طلبد ... و آنقدر شجاع است و حائز حسن نيت که بيماران خود را جواب می کند . و صحنه های موجز و زيبای توديع : توديع با زن وسواسی ، توديع با بيمار روز حادثه ، ... و توديع با مرد مهاجم روان پريش . و ... آريانا . دوست آندره ا با آشنايی يک روزه ولی يادگار پسر ... که به ديدارشان می آيد ... با استفانو . آريانا عليرغم ميل پدرش با استفانو به کشف دنيا می شتابند ، آنها هم به گونه ای خانه و خانواده را ترک کرده اند ... و خانواده اين دو را در سفرشان ياری می کند ... و ادامه ء زندگی را در کنار آبی دريا می پذيرد ... با ترنم ترانه ای :
بر زير اين سقف کبود که هر دم فرو می ريزد ... نمی دانم از بهر چه آمده ام ، آمده ام ، آمده ام
«اتاق پسر» عناصر سينمای درام را به کفايت و ايجاز و فارغ از اغراق های آثار ملودرام به کار گرفته است . در داستان ، تصويری از خوشبختی بر آينه می سازد و آينه را می شکند تا مسرورين از تصوير را به خوديابی وا دارد . موسيقی لطيف فيلم ، لحظه لحظه فضاهای اثر را پشتيبانی کرده و بجا هم ساکت می ماند : به لحظه ء گريه ء تلخ مادر پس از مرگ آندره ا روی تخت ، يا مضمون ترانه ء پيشنهادی فروشنده ء سی دی های موسيقی به پدر را که بر فضای پايانی فيلم نيز تکرار می شود ، توجه کنيد . بازی های طبيعی و فارغ از (باز) گزافه های ملودراماتيک خصوصا" خود مورتی و مورانته از مختصات قدرتمند فيلم محسوب می شوند ، خصوصا در معدود صحنه های خروج فيلم از تعادل در آرامش نظير ايرادگيری پدر از اجزاء خانه و شکستن قوری بندزده يا حضور تنهای او در شهربازی شاد و شلوغ پس از مرگ پسر . کارگردانی بسيار خوب با عنايت به ميزانسن های کاملا" متعادل و مشابه (که از شاخصه های کار مورتی است) با تغيير ريتم بجا (مثلا" در زمان حضور پدر در روز حادثه در حومه ء شهر که با صحنه های کاميون مقابل در جاده نسبت به ماشين پدر قطع به عدم تعادل ايرنه ضمن موتورسواری و شوخی با دوستان ، و دويدن پسری در ساحل و تنه زدن او به مادر) ، مقدمه چينی به کمک ريتم ، دويدن و رانندگی مکرر در شب در بخش دوم فيلم که تکدر و تاريکی به فضا القا می کند (در بخش اول تمام اين گونه صحنه ها در روز اتفاق می افتند) و ... . فيلمبرداری ، با حرکات منحنی و ملايم مستمر که به حمايت از ميزانسن و ريتم وارد عمل شده با نورپردازی و فيلترهای سبک علاوه بر واقع نمايی و رئاليستی کردن فضای داستان مانع از کسالت تماشاگر می شود . در کنار اين روال فيلمبرداری ، بايد نحوه ء تدوين کار را هم که کاملا" هماهنگ با روند پيشرفت داستان و ميزانسن های فيلم در جهت حفظ ريتم و همراه سازی تماشاگر با اثر عمل کرده است ، ستود .
اتاق پسر از معدود فيلم هايی است که می توان بدون خستگی چند بار به ديدن آن نشست و از فضای مطبوع آن لذت برد . شايد اين فيلم نانی مورتی را بتوان اثری آکادميک در فضا سازی تلقی نمود .
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
«اتاق پسر» در سال ۲۰۰۱ موفق به دريافت نخل طلا و جايزه ء فيپرشی بهترين فيلم جشنواره ء کان ، جايزه ء داوود بهترين فيلم و بهترين بازيگر نقش اول زن و بهترين موسيقی متن جشنواره ء دوناتللو ، روبان نقره ای بهترين کارگردان سنديکای سينمايی نويسان ايتاليا ، و در عين حال کانديد جايزه ء داوود بهترين بازيگر مرد و بهترين کارگردان و بهترين تدوين و بهترين صداگذاری و بهترين بازيگر نقش دوم زن و مرد و بهترين فيلمنامه ء جشنواره ء دوناتللو ، و کانديد جايزه ء فيلم اروپايی بهترين فيلم و بهترين بازيگر زن جشنواره ء فيلم های اروپايی ، و کانديد روبان نقره ای بهترين بازيگر زن و بهترين فيلمبرداری و بهترين داستان و فيلمنامه ء اريجينال و بهترين فيلم و بهترين بازيگران زن و مرد نقش دوم سنديکای سينمايی نويسان ايتاليا در سال ۲۰۰۱ ، و کانديد سزار بهترين فيلم خارجی مراسم اعطای جايزه ء سزار فرانسه سال ۲۰۰۲ بوده است .
بيوگرافی مختصر و فيلمو گرافی نانی مورتی (Nanni Moretti) :
او در ۱۹ آگوست ۱۹۵۳ در رم بدنيا آمد و هنوز هم در همانجا زندگی می کند . از کودکی خود را وقف دو علاقه کرد : سينما و واترپلو . در ۱۹۷۰ او هم در تيم های دسته اول و هم در تيم ملی جوانان واترپلوی ايتاليا بازی می کرد . در همان سالها به همراه جناح چپ پارلمان ، درگير سياست شد . بعد از فراغت از تحصيل دبيرستان با فروش آلبوم تمبرش يک دوربين سوپر۸ خريد و در ۱۹۷۳ بهمراه همکلاسی هايش فيلم های کوتاه خانگی ساخت . پس از ساخت سه فيلم ، در ۱۹۷۶ «من خودکفا هستم» را ساخت ، ولی فيلمسازی حرفه ای او در ۱۹۷۸ با فيلم «Ecce Bombo» آغاز شد ، که نخستين موفقيت ملی او بعنوان يک فيلم cult ايتاليايی در زمينه ء سينما محسوب می گردد . در ۱۹۸۱ «روياهای شيرين» ، در ۱۹۸۳ «پيکر شيرين بيانکا» ، در ۱۹۸۵ «مراسم عشاء به پايان رسيد» ، در ۱۹۸۹ «کبوتر ردوود» ، در ۱۹۹۰ مستند سياسی «چيز» ، در ۱۹۹۴ «خاطرات شيرين» ، در ۱۹۹۶ «مراسم افتتاحيه ء کلوزآپ» ، در ۱۹۹۸ «آپريل» و در سال ۲۰۰۱ «اتاق پسر» را ساخت .