... و باز گريزي به بحث « هنر » و « ابتذال »
مي دانيد که در زمينه ء کميات و ماده انسان موجوديست مبدل : با استفاده از ابزار يک يا چند ماده را مخلوط يا ممزوج يا ... مي کند و ماده ء جديدي مي سازد و شکل مي دهد و شکل مي دهد و ... آنچه که به اين مواد روح مي بخشد و از آنها ابزار مي سازد يا در اسرار کائنات رخنه مي کند “رويا “ هاي بشرست ، تنها چيزي که انسان خلق مي کند روياست بوسيله ء ذهن ... و اين روياست که به کمک تهور ، عشق ، احساسات ، و ... مايه ء استيلاي اين ميزاني او بر طبيعت قدرتمند و رخنه ء تا اينجاي او در اسرار هستي و کائنات شده است . يک اثر هنري نتيجه ء « تفکر » و « رويا » ي يک هنرمندست و هنري کاملترست که مخاطب و مصرف کننده اش را نيز به « تفکر » و « تخيل » وادارد ، يک رابطه ء دو جانبه يک تعامل متعالي کننده و يک مضمون فرهنگ ساز و مايه ء پيشرفت چه مستقيم و بي واسطه و چه غيرمستقيم و بواسطه ، حتي با تاثير « ادب از بي ادبان » .
اجازه بديد بحث رو خصوصي تر کنم و از کلي گويي فاصله بگيرم . از بين هنرها سينما رو انتخاب مي کنم که شاهد مثال بيشتري توش سراغ دارم :
« ... بسياري از مردم بدنبال سهولت هستند ، آنها مي خواهند هيجان زده شوند : بخندند و گريه کنند و ... ما چنين درجه اي از احساسات و هيجان را از سينماي شاعرانه انتظار نداريم ... مي خواهم سينمايي خلق کنم که با نشان ندادن ، نشان دهد و اين با بسياري از فيلم هاي امروزي متفاوت است ، فيلم هايي که ظاهرا مبتذل نيستند ولي در باطن ماهيتي مبتذل دارند زيرا همه چيز را تا آنجا نشان مي دهند که امکان هر گونه خيال و تصوري را از ما سلب مي کنند . هدف من اين است که اين فرصت را ايجاد کنم که تا آنجا که مي توانيم با قدرت تخيل و آفرينندگي همه چيز را در ذهن هاي خودمان خلق کنيم . من مي خواهم اطلاعاتي را که در وجود شما مخفي است و شايد حتي خودتان هم از آن بي خبريد بيرون بکشم . ما در فارسي ضرب المثلي داريم که وقتي فردي با علاقه ء واقعي به چيزي نگاه مي کند مي گوييم : دو تا چشم داشت ، دو تاي ديگه هم قرض کرد، اين دو چشم اضافي همان چيزي ست که من مي خواهم بدست بياورم . چشمهايي که تماشاگران قرض مي کنند تا بتوانند آن چه را که خارج از صحنه مي بينند درک کنند و ببينند که در آنجا چه چيزي هست و چه چيزي نيست ... »
بخش بالا گزيده اي بود از متن مصاحبه ء يک سينماگر ايراني با ديويد استريت منتقد نشريه ء « کريستين ساينس مونيتور » ، رئيس دايره منتقدان فيلم نيويورک ، و استاد فيلم و تئاتر در دانشگاه لانگ آيلند . نام اين فيلمساز ايراني را نمي آورم تا پيش داوري ايجاد نکند ، چه پيش داوري بزرگترين دشمن قضاوت صحيح است .
